12 จุดเสี่ยงในบ้านสำหรับผู้สูงอายุที่ควรแก้ตั้งแต่ขั้นตอนออกแบบ เพื่อความปลอดภัยและคุณภาพชีวิตที่ดี

12 จุดเสี่ยงในบ้านสำหรับผู้สูงอายุที่ควรแก้ตั้งแต่ขั้นตอนออกแบบ เพื่อความปลอดภัยและคุณภาพชีวิตที่ดี

การออกแบบบ้านสำหรับครอบครัวที่มีผู้สูงอายุอาศัยอยู่ร่วมกันนั้น จำเป็นต้องให้ความสำคัญกับความปลอดภัยและความสะดวกสบายเป็นพิเศษ เพื่อลดความเสี่ยงในการเกิดอุบัติเหตุที่อาจนำไปสู่การบาดเจ็บรุนแรงและส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุได้ การพิจารณาจุดเสี่ยงเหล่านี้ตั้งแต่ขั้นตอนการออกแบบจะช่วยให้บ้านเป็นพื้นที่ที่ปลอดภัยและเอื้อต่อการใช้ชีวิตของผู้สูงวัยได้อย่างยั่งยืน โดยเฉพาะในพื้นที่อย่างเชียงใหม่และลำพูนที่หลายครอบครัวมีผู้สูงอายุอาศัยอยู่ร่วมกัน การวางแผนที่ดีตั้งแต่ต้นจึงเป็นหัวใจสำคัญ

คำตอบโดยสรุป:
12 จุดเสี่ยงหลักในบ้านสำหรับผู้สูงอายุที่ควรได้รับการแก้ไขตั้งแต่ขั้นตอนการออกแบบ ได้แก่ พื้นและทางเดินที่ลื่นหรือต่างระดับ, ห้องน้ำที่ไม่ปลอดภัย, บันไดที่ชันหรือไม่มีราวจับ, แสงสว่างไม่เพียงพอ, ห้องนอนที่ไม่เหมาะสม, ประตูและทางเข้าออกที่เข้าถึงยาก, เฟอร์นิเจอร์ที่ไม่มั่นคงหรือมีมุมแหลม, ห้องครัวที่มีความเสี่ยง, การขาดราวจับและอุปกรณ์ช่วยพยุง, การไม่มีระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน, สายไฟและปลั๊กไฟที่ไม่เป็นระเบียบ และพื้นที่ภายนอกบ้านที่ไม่เอื้อต่อการใช้งาน

รายละเอียดเชิงลึก: 12 จุดเสี่ยงในบ้านสำหรับผู้สูงอายุและการแก้ไข

อุบัติเหตุในบ้านเป็นสาเหตุหลักของการบาดเจ็บในผู้สูงอายุ โดยเฉพาะการหกล้ม ซึ่งอาจนำไปสู่กระดูกหักหรือภาวะแทรกซ้อนร้ายแรงได้ การออกแบบบ้านที่คำนึงถึงหลัก Universal Design หรือการออกแบบเพื่อคนทุกวัย จึงเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง เพื่อให้บ้านเป็นมากกว่าที่อยู่อาศัย แต่เป็นพื้นที่ที่ส่งเสริมคุณภาพชีวิตที่ดีของผู้สูงวัย

ต่อไปนี้คือ 12 จุดเสี่ยงในบ้านที่ควรได้รับการแก้ไขตั้งแต่ขั้นตอนการออกแบบ:

1. พื้นและทางเดิน (Flooring and Pathways)

• จุดเสี่ยง: พื้นผิวที่ลื่น (โดยเฉพาะในห้องน้ำ ห้องครัว และพื้นที่ภายนอก), พื้นต่างระดับ, พรมหรือเสื่อที่ไม่ยึดติดพื้น, สิ่งกีดขวางบนทางเดิน
• แนวทางแก้ไข:
  • เลือกใช้วัสดุปูพื้นที่ไม่ลื่น มีค่ากันความลื่น (Slip Resistance) ตั้งแต่ R9-R13 โดยเฉพาะในบริเวณที่เปียกน้ำได้ง่าย เช่น กระเบื้องผิวหยาบ หรือวัสดุที่ออกแบบมาเพื่อลดการลื่น
  • ออกแบบให้พื้นภายในบ้านมีระดับเสมอกัน หากจำเป็นต้องมีพื้นต่างระดับ ควรทำทางลาดชันที่มีความลาดเอียงเหมาะสม (เช่น 1:12 ถึง 1:20) และมีราวจับเพื่อช่วยพยุงตัว
  • หลีกเลี่ยงการใช้พรมผืนเล็กที่ไม่ยึดติดพื้น หรือใช้พรมที่มีแผ่นกันลื่นด้านหลังเพื่อป้องกันการสะดุด
  • จัดวางสิ่งของให้เป็นระเบียบ ไม่กีดขวางทางเดิน และทางเดินควรกว้างเพียงพอสำหรับการใช้อุปกรณ์ช่วยเดินหรือรถเข็น (อย่างน้อย 90 เซนติเมตร) เพื่อความคล่องตัว

2. ห้องน้ำ (Bathroom)

• จุดเสี่ยง: พื้นลื่นจากน้ำและสบู่, การไม่มีราวจับ, ธรณีประตูสูง, โถสุขภัณฑ์ที่ไม่เหมาะสม, การเข้า-ออกพื้นที่อาบน้ำลำบาก
• แนวทางแก้ไข:
  • ปูพื้นด้วยกระเบื้องกันลื่น และแยกส่วนเปียก-แห้งออกจากกันอย่างชัดเจนด้วยฉากกั้นหรือม่านอาบน้ำ
  • ติดตั้งราวจับที่แข็งแรงบริเวณโถสุขภัณฑ์ อ่างล้างหน้า และพื้นที่อาบน้ำ โดยมีความสูงประมาณ 70-90 เซนติเมตรจากพื้น เพื่อให้ผู้สูงอายุสามารถพยุงตัวได้ง่าย
  • ใช้โถสุขภัณฑ์แบบนั่งราบที่มีความสูงเหมาะสม (ประมาณ 40-45 เซนติเมตร) และมีพนักพิงหลัง เพื่อลดแรงกดที่หัวเข่าและหลัง
  • ออกแบบพื้นที่อาบน้ำแบบ Walk-in Shower ที่ไม่มีขอบกั้นสูง หรือมีที่นั่งสำหรับอาบน้ำ เพื่อความสะดวกและปลอดภัย
  • ประตูห้องน้ำควรกว้างอย่างน้อย 90 เซนติเมตร และเป็นแบบบานเลื่อนหรือบานเปิดออกด้านนอก เพื่อให้สามารถช่วยเหลือได้ง่ายหากเกิดเหตุฉุกเฉิน

3. บันได (Stairs)

• จุดเสี่ยง: ขั้นบันไดชันหรือไม่สม่ำเสมอ, ไม่มีราวจับหรือมีเพียงด้านเดียว, แสงสว่างไม่เพียงพอ, พื้นผิวบันไดลื่น, สิ่งกีดขวางบนบันได, สีของขั้นบันไดกลืนกัน
• แนวทางแก้ไข:
  • ติดตั้งราวจับที่มั่นคงแข็งแรงทั้งสองด้านของบันได โดยควรเป็นทรงกลมและยื่นยาวกว่าขั้นแรกและขั้นสุดท้ายประมาณ 30 เซนติเมตร เพื่อให้จับได้ถนัดมือและมีจุดเริ่มต้น/สิ้นสุดที่ชัดเจน
  • ออกแบบขั้นบันไดให้มีความสูงลูกตั้งไม่เกิน 15 เซนติเมตร และลูกนอนกว้างไม่น้อยกว่า 28 เซนติเมตร เพื่อให้ก้าวเดินได้สะดวกและมั่นคง
  • ติดแถบกันลื่นที่ขอบขั้นบันได และใช้สีที่ตัดกันเพื่อให้มองเห็นขอบบันไดได้ชัดเจน โดยเฉพาะสำหรับผู้ที่มีปัญหาด้านสายตา
  • จัดให้มีแสงสว่างเพียงพอทั้งกลางวันและกลางคืน และไม่วางสิ่งของกีดขวางบนบันได

4. แสงสว่าง (Lighting)

• จุดเสี่ยง: แสงสว่างไม่เพียงพอในบางพื้นที่, มุมอับหรือเงามืด, แสงจ้าที่ทำให้เกิดอาการพร่ามัว, การมองเห็นไม่ชัดเจนในเวลากลางคืน
• แนวทางแก้ไข:
  • ติดตั้งหลอดไฟให้มีแสงสว่างเพียงพอและทั่วถึงทุกพื้นที่ โดยเฉพาะทางเดิน บันได ห้องน้ำ และห้องนอน เพื่อลดความเสี่ยงในการสะดุดล้ม
  • ใช้หลอดไฟที่ให้แสงสว่างแบบธรรมชาติ (Daylight) และหลีกเลี่ยงแสงจ้าที่อาจรบกวนสายตา
  • ติดตั้งไฟกลางคืน (Night Light) หรือไฟเซ็นเซอร์อัตโนมัติในทางเดินและห้องน้ำ เพื่อความปลอดภัยในการลุกเข้าห้องน้ำตอนกลางคืน

5. ห้องนอน (Bedroom)

• จุดเสี่ยง: เตียงนอนสูงหรือต่ำเกินไป, พื้นที่รอบเตียงแคบ, การไม่มีไฟหัวเตียงที่เอื้อมถึงง่าย, การไม่มีระบบเรียกฉุกเฉิน, ห้องนอนอยู่ชั้นบน
• แนวทางแก้ไข:
  • จัดห้องนอนให้อยู่ชั้นล่างของบ้าน เพื่อลดการขึ้นลงบันได ซึ่งเป็นจุดเสี่ยงสำคัญ
  • เลือกเตียงนอนที่มีความสูงเหมาะสม (ประมาณ 45-50 เซนติเมตร หรือระดับเข่า) เพื่อให้ลุกนั่งได้สะดวกและปลอดภัย
  • จัดให้มีพื้นที่ว่างรอบเตียงอย่างน้อย 90 เซนติเมตร เพื่อให้สามารถใช้อุปกรณ์ช่วยเดินหรือรถเข็นได้สะดวก
  • ติดตั้งไฟหัวเตียงที่ผู้สูงอายุสามารถเอื้อมเปิด-ปิดได้ง่าย
  • มีโทรศัพท์หรืออุปกรณ์เรียกฉุกเฉินไว้ใกล้เตียง เพื่อให้สามารถขอความช่วยเหลือได้ทันท่วงที

6. ประตูและทางเข้าออก (Doors and Entryways)

• จุดเสี่ยง: ประตูแคบ, ลูกบิดประตูที่จับยาก, ธรณีประตูสูง
• แนวทางแก้ไข:
  • ออกแบบประตูให้มีความกว้างสุทธิอย่างน้อย 90 เซนติเมตร เพื่อให้รถเข็นเข้าออกได้สะดวก
  • เลือกใช้มือจับแบบก้านโยกแทนลูกบิดกลม เพราะจับและใช้งานง่ายกว่าสำหรับผู้สูงอายุที่มีกำลังมือลดลง
  • หลีกเลี่ยงการติดตั้งธรณีประตู หรือทำให้มีระดับต่ำที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อป้องกันการสะดุด
  • หากเป็นประตูบานเปิด ควรมีพื้นที่หน้าประตูอย่างน้อย 1.50 x 1.50 เมตร เพื่อให้รถเข็นสามารถหลบหลีกได้

7. เฟอร์นิเจอร์ (Furniture)

• จุดเสี่ยง: เฟอร์นิเจอร์ที่มีมุมแหลมคม, ไม่มั่นคง, มีล้อเลื่อน, ความสูงไม่เหมาะสม, การจัดวางที่กีดขวางทางเดิน
• แนวทางแก้ไข:
  • เลือกใช้เฟอร์นิเจอร์ที่มีขอบมนหรือติดยางกันกระแทกที่มุม เพื่อลดความเสี่ยงจากการกระแทก
  • ตรวจสอบความมั่นคงแข็งแรงของเฟอร์นิเจอร์ และหลีกเลี่ยงเฟอร์นิเจอร์ที่มีล้อเลื่อนที่อาจทำให้ล้มได้ง่าย
  • เลือกเฟอร์นิเจอร์ที่มีความสูงเหมาะสม เช่น โต๊ะอาหารหรือเคาน์เตอร์ครัวที่ใต้โต๊ะเปิดโล่ง มีความสูงจากพื้นประมาณ 60-80 เซนติเมตร เพื่อให้สามารถใช้งานได้สะดวกทั้งขณะยืนและนั่งรถเข็น
  • จัดวางเฟอร์นิเจอร์ให้เป็นระเบียบ ไม่กีดขวางทางเดินหลัก เพื่อให้มีพื้นที่เคลื่อนไหวที่ปลอดภัย

8. ห้องครัว (Kitchen)

• จุดเสี่ยง: พื้นลื่นจากคราบน้ำมันหรือน้ำ, การจัดเก็บของมีคมไม่ปลอดภัย, การหยิบจับสิ่งของที่สูงหรือต่ำเกินไป
• แนวทางแก้ไข:
  • ปูพื้นด้วยวัสดุที่ไม่ลื่น และหมั่นทำความสะอาดคราบมันหรือน้ำหกทันที
  • จัดเก็บมีดและของมีคมในลิ้นชักที่มีตัวล็อก หรือในตำแหน่งที่ปลอดภัยและหยิบง่าย
  • ออกแบบตู้เก็บของให้สามารถหยิบจับได้สะดวก ไม่ต้องเอื้อมสูงหรือก้มต่ำมาก โดยอาจใช้ตู้แบบลิ้นชักดึงออกได้
  • พิจารณาการติดตั้งเตาที่มีระบบตัดแก๊สหรือไฟอัตโนมัติ เพื่อป้องกันอุบัติเหตุจากการลืมปิด

9. ราวจับและอุปกรณ์ช่วยพยุง (Grab Bars and Support Devices)

• จุดเสี่ยง: การไม่มีราวจับในบริเวณที่จำเป็น ทำให้ผู้สูงอายุขาดที่ยึดเกาะและทรงตัว
• แนวทางแก้ไข:
  • ติดตั้งราวจับที่แข็งแรงในทุกจุดเสี่ยง เช่น ห้องน้ำ (ข้างโถสุขภัณฑ์, ในพื้นที่อาบน้ำ), บันได, ทางเดินยาวๆ, และข้างเตียง เพื่อเพิ่มความมั่นคงในการเคลื่อนไหว
  • ราวจับควรมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 3-4.5 เซนติเมตร และห่างจากผนังอย่างน้อย 5 เซนติเมตร เพื่อให้จับได้ถนัดมือ
  • ตรวจสอบความแข็งแรงของราวจับอย่างสม่ำเสมอ เพื่อให้มั่นใจว่าสามารถรับน้ำหนักได้จริง

10. ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน (Emergency Call Systems)

• จุดเสี่ยง: ผู้สูงอายุไม่สามารถขอความช่วยเหลือได้ทันท่วงทีเมื่อเกิดอุบัติเหตุ เช่น หกล้ม
• แนวทางแก้ไข:
  • ติดตั้งปุ่มกดเรียกฉุกเฉินในห้องน้ำและห้องนอน หรือจัดหาอุปกรณ์แจ้งเตือนที่ใช้งานง่ายและพกพาได้ เพื่อให้สามารถเรียกขอความช่วยเหลือได้ทันที
  • พิจารณาระบบตรวจจับการหกล้มอัตโนมัติ (Fall Detector) หรือกล้องวงจรปิดพร้อมระบบแจ้งเตือน เพื่อเพิ่มความปลอดภัยและลดความกังวล

11. สายไฟและปลั๊กไฟ (Cables and Electrical Outlets)

• จุดเสี่ยง: สายไฟระโยงระยางบนพื้น, ปลั๊กไฟที่เข้าถึงยาก, ความเสี่ยงจากไฟฟ้าลัดวงจร
• แนวทางแก้ไข:
  • จัดเก็บสายไฟและปลั๊กพ่วงให้เป็นระเบียบเรียบร้อย ใช้รางเก็บสายไฟติดผนัง เพื่อป้องกันการสะดุดล้ม
  • ติดตั้งปลั๊กไฟและสวิตช์ไฟในระดับที่ผู้สูงอายุสามารถเอื้อมถึงได้ง่าย (ประมาณระดับสายตา) โดยหลีกเลี่ยงการก้มหรือเอื้อมที่อาจทำให้เสียการทรงตัว
  • ติดตั้งระบบตัดไฟฟ้าลัดวงจรเพื่อความปลอดภัยสูงสุด

12. พื้นที่ภายนอกบ้าน (Outdoor Areas)

• จุดเสี่ยง: ทางเดินไม่เรียบ, พื้นผิวลื่น (เช่น จากตะไคร่น้ำหรือใบไม้), แสงสว่างไม่เพียงพอ, การไม่มีทางลาด
• แนวทางแก้ไข:
  • ออกแบบทางเดินภายนอกให้เรียบเสมอกัน ใช้วัสดุที่ไม่ลื่น และหมั่นทำความสะอาดสิ่งสกปรก เช่น ตะไคร่น้ำหรือใบไม้ที่อาจทำให้ลื่นได้
  • ติดตั้งไฟส่องสว่างบริเวณทางเดินรอบบ้านและทางเข้าออก เพื่อให้มองเห็นได้ชัดเจนในเวลากลางคืน
  • จัดทำทางลาดที่มีความลาดชันเหมาะสมและมีราวจับ เพื่ออำนวยความสะดวกในการเข้าออกบ้าน โดยเฉพาะสำหรับผู้ที่ใช้วีลแชร์หรืออุปกรณ์ช่วยเดิน

เช็กลิสต์เบื้องต้นเพื่อประเมินจุดเสี่ยงในบ้านสำหรับครอบครัวในเชียงใหม่และลำพูน

เพื่อช่วยให้ครอบครัวสามารถประเมินจุดเสี่ยงในบ้านได้ง่ายขึ้น สามารถใช้เช็กลิสต์ต่อไปนี้เป็นแนวทางในการสำรวจและวางแผนปรับปรุงบ้านให้เหมาะสมกับผู้สูงอายุ:

• พื้น: มีพื้นต่างระดับหรือไม่? พื้นผิวลื่นหรือไม่? มีพรมที่ไม่ยึดติดพื้นหรือไม่? ทางเดินกว้างพอสำหรับอุปกรณ์ช่วยเดินหรือไม่?
• ห้องน้ำ: มีราวจับหรือไม่? พื้นห้องน้ำลื่นหรือไม่? ประตูเปิดออกด้านนอกหรือไม่? มีพื้นที่อาบน้ำแบบ Walk-in Shower หรือไม่?
• บันได: มีราวจับทั้งสองด้านหรือไม่? ขั้นบันไดสม่ำเสมอและไม่ชันเกินไปหรือไม่? มีแสงสว่างเพียงพอหรือไม่? มีแถบกันลื่นและสีตัดกันที่ขอบบันไดหรือไม่?
• แสงสว่าง: มีมุมมืดในบ้านหรือไม่? ไฟสว่างเพียงพอในเวลากลางคืนหรือไม่? มีไฟกลางคืนในทางเดินและห้องน้ำหรือไม่?
• ห้องนอน: เตียงสูงหรือต่ำเกินไปหรือไม่? มีพื้นที่รอบเตียงเพียงพอหรือไม่? ห้องนอนอยู่ชั้นล่างหรือไม่? มีอุปกรณ์เรียกฉุกเฉินใกล้เตียงหรือไม่?
• ทางเดิน: มีสิ่งกีดขวางหรือสายไฟระโยงระยางหรือไม่? ทางเดินกว้างพอสำหรับอุปกรณ์ช่วยเดินหรือไม่?

ตัวอย่างสถานการณ์และข้อผิดพลาดที่พบบ่อยในการออกแบบบ้านผู้สูงอายุ

การเรียนรู้จากสถานการณ์จริงและข้อผิดพลาดที่พบบ่อยจะช่วยให้เราวางแผนการออกแบบได้อย่างรอบคอบมากขึ้น:

• สถานการณ์: ผู้สูงอายุลุกจากเตียงกลางดึกเพื่อเข้าห้องน้ำ แต่ห้องมืดและไม่มีไฟนำทาง ทำให้สะดุดล้ม
  • ข้อผิดพลาด: การขาดแสงสว่างเพียงพอและไฟกลางคืนในห้องนอนและทางเดิน
  • แนวทางแก้ไข: ติดตั้งไฟกลางคืนแบบเซ็นเซอร์ หรือสวิตช์ไฟที่เอื้อมถึงง่ายจากเตียง เพื่อให้มีแสงสว่างนำทางตลอดเวลาที่จำเป็น
• สถานการณ์: ผู้สูงอายุลื่นล้มในห้องน้ำขณะอาบน้ำ เนื่องจากพื้นเปียกและไม่มีราวจับพยุงตัว
  • ข้อผิดพลาด: การใช้กระเบื้องที่ลื่นและไม่มีราวจับในห้องน้ำ ซึ่งเป็นจุดเสี่ยงสูง
  • แนวทางแก้ไข: เปลี่ยนกระเบื้องเป็นแบบกันลื่น ติดตั้งราวจับในบริเวณอาบน้ำและข้างโถสุขภัณฑ์ รวมถึงพิจารณาการทำพื้นที่อาบน้ำแบบ Walk-in Shower
• สถานการณ์: ผู้สูงอายุประสบปัญหาในการเปิดประตูเข้า-ออกบ้าน เนื่องจากลูกบิดประตูเป็นแบบกลมและต้องใช้แรงบิดมาก
  • ข้อผิดพลาด: การเลือกใช้อุปกรณ์ที่ไม่เหมาะสมกับกำลังมือของผู้สูงอายุ
  • แนวทางแก้ไข: เปลี่ยนลูกบิดประตูเป็นแบบก้านโยก ซึ่งใช้งานง่ายกว่าและไม่ต้องใช้แรงบิดมาก

ข้อมูลเพิ่มเติมสำหรับพื้นที่เชียงใหม่และลำพูน

ในพื้นที่เชียงใหม่และลำพูน มีหน่วยงานและโครงการที่ให้ความช่วยเหลือเกี่ยวกับการปรับปรุงที่อยู่อาศัยสำหรับผู้สูงอายุ เช่น กรมกิจการผู้สูงอายุ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (พม.) ซึ่งมีโครงการปรับสภาพแวดล้อมและสิ่งอำนวยความสะดวกของผู้สูงอายุให้เหมาะสมและปลอดภัย โดยผู้สูงอายุสามารถขอรับการช่วยเหลือปรับปรุงซ่อมแซมที่อยู่อาศัยได้ นอกจากนี้ ยังมีศูนย์ส่งเสริมพฤฒพลังผู้สูงอายุมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ที่ให้บริการให้คำปรึกษาเกี่ยวกับการออกแบบอาคารเพื่อรองรับสังคมสูงวัย และเหล่ากาชาดจังหวัดเชียงใหม่ก็มีโครงการซ่อมแซมที่อยู่อาศัยเพื่อผู้ด้อยโอกาสและผู้สูงอายุในพื้นที่ การศึกษาข้อมูลจากหน่วยงานเหล่านี้จะช่วยให้ครอบครัวในท้องถิ่นสามารถเข้าถึงความช่วยเหลือและคำแนะนำที่เป็นประโยชน์ได้

หากท่านกำลังวางแผนสร้างหรือปรับปรุงบ้านสำหรับครอบครัวหลายวัย หรือมีผู้สูงอายุอาศัยอยู่ร่วมกัน และต้องการคำแนะนำในการออกแบบที่คำนึงถึงความปลอดภัย ความเป็นส่วนตัว และการดูแลในอนาคต การปรึกษาผู้เชี่ยวชาญตั้งแต่ขั้นตอนออกแบบจะช่วยให้มั่นใจได้ว่าบ้านของคุณจะตอบโจทย์การใช้ชีวิตของทุกคนในครอบครัวได้อย่างแท้จริง

หากต้องการตรวจข้อมูลเบื้องต้น ให้ส่งรายละเอียดที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อนี้ให้ QDHouse เพื่อช่วยจัดกรอบการตัดสินใจ

QDHouse ให้บริการบริหารงานก่อสร้างและประสานทีมที่เกี่ยวข้อง ไม่ใช่ผู้รับเหมาทั่วไป ลูกค้าสามารถส่งตำแหน่งและขนาดที่ดิน แบบบ้าน งบประมาณ และความต้องการใช้งานเพื่อให้ตรวจเบื้องต้น ผลตรวจเบื้องต้นไม่ใช่การรับรองทางกฎหมาย วิศวกรรม สินเชื่อ หรือราคาก่อสร้างจนกว่าผู้เชี่ยวชาญจะตรวจข้อมูลจริง